16.12.2015



Paweł Łyjak - grafik, malarz, autor obiektów i instalacji (ur. 1983 r.). W 2008 r. ukończył studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

W latach 2008-12 kolejno pracownik w Katedrze Sztuki Wydziału Architektury Politechniki Białostockiej i w Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jest laureatem Nagrody Imienia Tadeusza Kulisiewicza w 2009 r. W 2010 roku otrzymał od Prezydenta Miasta Białystok stypendium dla Młodych Twórców zajmujących się działalnością artystyczną. W 2012 roku pełnił funkcję instruktora terapii zajęciowej w Stowarzyszeniu Otwarte Drzwi. Prowadził zajęcia artystyczne z osobami niepełnosprawnymi i zagrożonymi wykluczeniem społecznym. Był koordynatorem wydarzeń kulturalnych: 2012-13 współtworzył artystyczną przestrzeń laboratoryjną Dzika6na79, w 2014 brał udział w tworzeniu się przestrzeni artystycznej Neurony Lustrzane. Od 2015 student studiów doktoranckich na Wydziale Pedagogicznym i Artystycznym Instytutu Sztuk Pięknych Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. Członek grupy artystycznej Młodzi Sztuką, warszawskiego okręgu ZPAP. Prace prezentowane na wielu wystawach, m.in. IMPRINT‘2011 Międzynarodowe Triennale Sztuk Graficznych im. Tadeusza Kulisiewicza, Zamek Królewski w Warszawie (2011), Grand Prix Młodej Grafiki Polskiej, Kraków (2012), Międzynarodowe Centrum Sztuk Graficznych - Galeria Centrum, Oblicza Wolności - Grafika polska XX i XXI wieku, Kraków (2014).

(...)Dzieła Łyjaka zbudowane są z materii różnorodnych o źródle pochodzenia których nawet sam Artysta często nie wie. Rzeczy niechciane, wyrzucone, śmieciowe, stare i brzydkie, którymi nikt się nie przejmuje, nikomu nie są już potrzebne, a które to Paweł Łyjak wydobył ze śmieciowego niebytu i tchnął w nie jako twórca nowe życie, nadał im status rzeczy o specjalnym znaczeniu, rzeczy pięknych w swej idei plastycznej. Jest w tym procesie brutalność i brzydota a jednocześnie czułość zawarta w akcie wybierania ze śmietniska i podnoszenia do rangi szlachetnego materiału rzeczy odrzuconych. Jego dzieła mówią o marności egzystencji człowieka, o niepewności losu, o potrzebie dotyku, akceptacji, wyróżnienia uczuciem. Obiekty Pawła Łyjaka mają swoje biografie zlepione z różnych śmieciowych materii a ich genotyp, gdyby ktoś mógłby go odczytać, byłby świadectwem złej części natury człowieka(...).

prof. Stanisław Andrzejewski
 

 


Dokumentacja wystawy