10.03-12.04.2016



Bohater jednej z moich ulubionych powieści w kluczowym punkcie narracji zauważa, że w sercach nieszczęśliwie zakochanych samobójców można znaleźć piasek. Ów symboliczny piasek jest czymś, co wywołuje uczucie frustracji i nienasycenia, popycha nieszczęśliwie zakochanych do najradykalniejszych posunięć. W moim przypadku piasek ten to natrętne myśli, pewien rodzaj obsesji, która wymusza twórcze działanie; to nic innego jak wewnętrzna konieczność tworzenia o której tyle pisał Kandyński. W każdym obszarze swojej twórczości chcę mierzyć się z tym co wywołuje u mnie to uczucie, innymi słowy ze wszystkim co mnie porusza, przeraża i zachwyca jednocześnie. Jest to podejście dzięki któremu moje obrazy są szczere i prawdziwe. Zdaje sobie jednocześnie sprawę z tego, że sztuka nie istnieje bez odbiorców - mam wiec nadzieje, że moja twórczość zasieje przynajmniej niewielkie ziarno piasku w sercach gości odwiedzających wystawę.

Wszystkie moje prace krążą wokół człowieka i jego otoczenia, staram się zgłębić ten temat nie tylko w sposób dosłowny ale też metaforyczny. Fascynują mnie stany psychiczne i skrajne emocje oraz biologiczny aspekt ciała ludzkiego, jego wnętrze, organiczność i wszystkie nieprawidłowości jakie może wygenerować. Często sięgam do swoich wspomnień z najmłodszych lat i analizując dziecięce lęki staram się z nimi zmierzyć w sposób twórczy. Przy użyciu tej strategii tworzę kompozycje przedstawiające z pozoru zwykłe przedmioty, lecz nadaje im surrealistyczny charakter dzięki zaskakującym zestawieniom. Moim celem jest nadanie im nowej jakości, pogłębienie sposobu w jaki są odczytywane. Przetwarzam elementy fizjonomii i fizjologii organizmów żywych, parafrazując w swoich pracach ich komórki, tkanki i narządy, starając się przy tym unikać zbytniej dosłowności. Ważnym aspektem moich twórczych poszukiwań jest eksplorowanie różnych technik i tworzyw, mające na celu odnalezienie materii, i środków dzięki której mogę ucieleśnić swoją wizje. Pragnę by moim punktem wyjścia do poszukiwań było coś, co wzbudza w odbiorcy określone skojarzenia, pewien rodzaj lęku, czasami odrazy, ale w jakimś stopniu również fascynacji. Zależy mi jednocześnie na tym by od strony formalnej był w tych pracach pierwiastek piękna. Chcę, żeby pewne elementy wyciągnięte poza nawias nabierały nowego znaczenia, by dzięki zmianie kontekstu zmieniała się również ich treść.

Urodzona w 1989 roku w Krośnie. Studiowała malarstwo na Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w pracowni prof. Grzegorza Bednarskiego i dr. Kingi Nowak. Obecnie studentka IV roku Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni malarstwa prof. Andrzeja Rysińskiego, tkaniny eksperymentalnej prof. Barbary Łuczkowiak oraz rysunku Wojciecha Zubali. Wielokrotna stypendystka i laureatka wyróżnień. Finalistka konkursu „Nowy Obraz – Nowe Spojrzenia” 2016. Ukończyła studia magisterskie na wydziale Historii Sztuki Uniwersytetu Papieskiego im. Jana Pawła II w Krakowie. W latach 2014-2015 brała udział w wystawach zbiorowych w Krakowie, Rzeszowie i Warszawie. Jej prace można znaleźć u kolekcjonerów w Polsce, Francji, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii.


Dokumentacja wystawy